FULLNESS OF EMBRACE / PEŁNIA PRZYTULENIA

The Fullness of Embrace cannot happen without Inscendence. It thrives on searching within. Inscendence requires the bravery of new world explorers. Those, who embark on a journey across unknown territories to chart them blindly, with hesitant lines. And when they lose their way, they halt to realise that they have no influence over where they have been going.

Pełnia Przytulenia nie może się wydarzyć bez Inscendencji > bez zajrzenia wgłąb siebie. A to wymaga odwagi odkrywców. Tych co wyruszają w podróż przez nieznane terytoria by na ślepo wytyczać je niepewnymi liniami. A kiedy gubią drogę, nagle zdają sobie sprawę, że nie mają wpływu na to dokąd zmierzają.

I understand Inscendence as a process of becoming. It is a return to the pre-rational core. It is a realisation that the body knows how and when to move, transform, react and change. 

Inscendencję rozumiem jako powrót do przedracjonalnego rdzenia, ze świadomością, że ciało samo wie jak i kiedy przemieszczać się, transformować, reagować i zmieniać się. 

Inscendence is often put in opposition to transcendence. I do not agree with it. One cannot exist without the other. The sequence of steps, however, has to be observed. Let us move inwards first and then outwards. 

There are probably acrobats who can do this simultaneously.

I can’t. 

Inscendencję często stawia się w opozycji do transcendencji. Nie zgadzam się. Jedno nie może istnieć bez drugiego i ważne jest zachowanie kolejności. Najpierw powinno się wejść w siebie, a potem wyjść poza. 

Choć pewnie istnieją akrobaci, którzy potrafią to robić symultanicznie.

Ja nie.